Mary begint een bakkerij in Yogyakarta

Deze hoofdrubriek bevat 4 rubrieken:

Mary begint een bakkerij in Yogyakarta

Enige tijd geleden kreeg WereldWijd een telefoontje van Jos Jacobs van de politie Rijnmond. Hij had zich het lot aangetrokken van Mary, een Indonesische vrouw die onder valse voorwendselen naar Nederland was gelokt. Haar waren gouden bergen beloofd, maar al heel snel merkte dat ze in een diepe beerput terecht was gekomen.

Uitbuiting en -grenzend aan- slavenarbeid was haar lot in Nederland. Tijdens een razzia werd Mary na een anonieme tip bevrijd van haar kwelgeesten. Mary sprak geen woord Nederlands en haar paspoort was afgenomen. Jos Jacobs, zelf van Indische afkomst en daardoor Mary’s taal machtig, besloot haar te helpen om haar leven weer op te pakken. Hij kreeg een tip van het Ministerie van Justitie om eens contact op te nemen met een stichting ver in Zuid-Limburg. Al snel was een afspraak gemaakt en nadat een snipperdag was opgenomen is hij met Mary afgezakt naar Eckelrade.

Mary wou graag zo snel mogelijk terug naar huis, naar Yogyakarta, waar haar familie woonde. Ook de familie was in de mooie praatjes van de mensenhandelaars getrapt en had zelfs fiks financieel bijgedragen om het voor Mary mogelijk te maken de reis naar Europa te maken en 'deze kans' te grijpen. Mary schaamde zich om met lege handen en berooid terug te keren. Al pratende met haar en Jos Jacobs, kwam het idee van de opstart van een eigen bakkerijtje op tafel. Daar WereldWijd al veel ervaring heeft opgedaan in het versturen van materialen over de hele wereld, leek hun dit geen probleem. Mary geloofde er in eerste instantie niets van dat dit mogelijk was. Ze glimlachte weliswaar de hele tijd vriendelijk, maar de blik in haar ogen sprak boekdelen. Wie zou dit haar kunnen verwijten?

DT&V (Dienst Terugkeer en Vertrek) ging akkoord dat WereldWijd Mary mocht ondersteunen met het terugkeerproject voor asielzoekers WereldTools. Mary had immers nooit asiel aangevraagd in Nederland. Jos Jacobs regelde via de Indonesische ambassade een nieuw paspoort en Mary vloog terug naar huis. Ik betwijfel of ze geloofde dat er nog een kist met bakkerijspullen nagestuurd zou worden. Er was haar immers van alles beloofd toen ze naar Nederland kwam. Maar dan kende ze WereldWijd nog niet! De kracht van WereldWijd ligt onder andere in het feit dat we geen grote luchtkastelen bouwen en dat we geen dingen beloven die wij niet kunnen waarmaken. Samen met Jos Jacobs ging WereldWijd op zoek naar goede bakkersspullen.

Ondertussen legden we contact met de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) in Indonesië. Enige tijd later stond het transport klaar; maar liefst twee WereldTools-kisten met een deegmixer, een oven en een broodsnijmachine; alles mooi binnen het budget dat we per deelnemer ter beschikking hebben. Hiernaast werd de kisten gevuld met allerlei tweedehands geschonken materialen voor een bakkerij. Het IOM had zich intussen bereid gevonden om de kist in Jakarta door de douane te loodsen en zelfs het transport te regelen naar Yogyakarta, een kilometer of 400 verderop. Het transport van de kisten naar Jakarta, de inklaring door de douane en het transport naar Yogyakarta verliep allemaal vlekkeloos. WereldWijd ontving van Jos Jacobs enige tijd later het bericht dat Mary druk bezig was de bakkerij leven in te blazen en dat ze heel blij was met de hulp van WereldWijd.

Bron: Stichting WereldWijd

Meer terugkeerverhalen

Projecten van Stichting Wereldwijd

Twitter Wereldwijd @stwereldwijd